De meeste statiegeldrapers doen het voor een extra zakcentje. Snappen we helemaal! Dikke kudo’s voor iedereen die ondertussen ook nog straten, parken en bermen een stukje schoner maakt. Maar hoe bijzonder is het als je in je vrije tijd blikjes, flesjes en ander afval opruimt terwijl geld eigenlijk bijzaak is? Annelies van De Groene Witte doet precies dat. Zij vindt zwerfvuil vreselijk en in plaats van erover klagen, doet ze er wat aan. Saskia liep een ochtend met haar mee door Utrecht en ontdekte hoeveel verschil één persoon kan maken met een grijper, een vuilniszak en een beetje doorzettingsvermogen.
Rapen langs de Utrechtse singel
We lopen langs de Utrechtse singel als Annelies ineens haar grijper richting de bosjes steekt. ‘Kijk, daar ligt alweer wat.’ Binnen een paar minuten verdwijnen er meerdere blikjes, plastic flesjes, lege chipszakken en ander plastic afval in de vuilniszakken die we hebben meegenomen: eentje voor statiegeld en eentje voor zwerfafval. Nu we er toch lopen, rapen we liever alles op. ‘Behalve sigarettenpeuken’, zegt Annelies lachend. ‘Daar is echt geen beginnen aan.’ En ze heeft gelijk. Zodra je erop gaat letten, zie je ze overal liggen. Rond bankjes, naast prullenbakken en gewoon midden op straat. Hetzelfde geldt trouwens voor leeggedronken blikjes, verpakkingen en snackafval. De stad oogt best schoon, tot je met een grijper gaat rondlopen.
Annelies is oprichter van De Groene Witte. Haar missie? Utrecht schoner maken en zoveel mogelijk mensen enthousiast krijgen om mee te rapen. Want volgens haar moet die schaamte er gewoon af. En juist door het samen te doen, merkt ze dat die drempel snel verdwijnt.
OOK INTERESSANT: waarom statiegeld een moordwapen is voor dieren in de natuur.
Statiegeld en zwerfvuil rapen voor de natuur
Onderweg vertelt Annelies hoe De Groene Witte ooit begon. Zo’n zeven jaar geleden was ze op Terschelling bij haar oom en tante toen daar een enorme hoeveelheid containers van een containerschip in zee belandde. De inhoud spoelde aan op het strand. ‘Overal lag plastic, verpakkingen en troep. Dat beeld bleef echt hangen’, vertelt ze. Eenmaal terug in Utrecht besloot ze dat ze dichter bij huis óók iets wilde doen. Niet alleen balen van zwerfafval, maar gewoon beginnen. Met een grijper, een vuilniszak en een Instagram-account waarop ze haar opruimrondes deelt.
Inmiddels organiseert ze regelmatig opruimacties in Utrecht. Gewoon laagdrempelig, een uurtje wandelen en ondertussen afval rapen. Soms beginnen ze met koffie, daarna trekken ze samen de stad in. ‘In je eentje voelt het soms toch nog een beetje ongemakkelijk’, geeft ze toe. ‘Mensen vroegen vroeger weleens of ik een taakstraf had.’ Daar moet ze zelf hard om lachen. Tegenwoordig krijgt ze vooral positieve reacties. Duimpjes van voorbijgangers, complimenten en regelmatig mensen die zeggen dat ze het zelf eigenlijk ook vaker willen doen. En juist dat samen rapen helpt volgens haar enorm. ‘Zodra je met een groepje bent, verdwijnt die schaamte meteen. Dan wordt het eigenlijk gewoon heel gezellig.’
Een wandeling door het Singelpark in Utrecht lever al gauw een flinke buit statiegeld op.
Statiegeld rapen: een dubbel gevoel
Aan het einde van de ochtend hebben we een aardige buit aan statiegeld verzameld. Het meeste vinden we rond bankjes, in het gras waar gepicknickt is en zelfs drijvend in het water. Genoeg voor koffie en een stuk taart, grappen we nog. Maar eerlijk, het geld voelt eigenlijk totaal onbelangrijk. Wat vooral blijft hangen, is dat gekke dubbele gevoel tijdens het rapen. Aan de ene kant word je er best verdrietig van hoeveel troep er blijkbaar op straat en in het groen belandt. Zodra je erop gaat letten, zie je het overal. Maar tegelijk geeft het ook veel voldoening om iets terug te doen. Om een plek letterlijk schoner achter te laten dan je hem aantrof. En misschien nog wel het leukste: de reacties van andere mensen. Duimpjes van voorbijgangers, een glimlach, iemand die ‘goed bezig!’ roept. Het haalt toch een beetje die ongemakkelijkheid weg die je vooraf misschien voelt als je met een grijper door de stad loopt.
Misschien is dat wel precies waarom mensen zoals Annelies hiermee doorgaan. Niet omdat je rijk wordt van statiegeld, maar omdat het fijn voelt om iets kleins te doen dat meteen zichtbaar resultaat heeft. Een grijper, een vuilniszak en een uurtje wandelen. Meer hoeft het soms eigenlijk niet te zijn.
Wil je een keer met Annelies mee op pad? Via De Groene Witte organiseert ze regelmatig opruimacties in Utrecht waar iedereen welkom is. Sluit je je bij haar aan, doe haar dan de groeten!
Dit vind je vast ook interessant
- Bekijk ook: de recycling van een statiegeldblikje: zo gaat dat!
- Bekijk ook: de recycling van een statiegeldflesje: zo gaat dat!
- Bekijk ook: een kijkje in ons riool!
Photo credits: thegreenlist.nl.
